میدونی ؟؟
باید بفهمی وقتی دلت می گیره ... تنهایی !!
باید یاد بگیری از هیچ کس توقع نداشته باشی !
باید عادت کنی که با کسی درددل نکنی !!
باید درک کنی که هر کس مشکلات خودشو داره !!
باید بفهمی وقتی ناراحتی ... دلتنگی ... یا بی حوصله ای ...
هیچ کس حوصله ی تو رو نداره !!

دیگه باید فهمیده باشی همه رفیق وقتای خوشی اند !!

همه خودشون اینقدر دردسر دارن که حوصله ی گند اخلاقیای تو رو ندارن !!
همه اینقدر کار دارن که وقت ندارن واسه تو وقت بذارن !

که به حرفات گوش بدن یا وقتایی که تنهایی کنارت باشن !!
ولی تو نباید اینجوری باشی !!

تو باید رفیق غم و کم همه باشی !!
تو باید سنگ صبور باشی !!
تو باید سنگ باشی !!
دردای تو پیش دردای اونا هیچی نیست !!

تو اصلن سختی نکشیدی ...
تو اصلن تنها نموندی ...
تو هیچ وقت غصه دار و گریه دار نیستی !
نباید باشی !!!

فهمیدی ؟؟
اینا همه ی حرفایی که چند روزه یکی از ته دلم داره تو گوشم می خونه !!!
داره جادوم می کنه !!
که آروم تر باشم !!
که هر وقت تنها شدم و دلتنگ و خسته ... یاد تنهایی و دلتنگی و خستگی بقیه بیفتم !!
بعدش همه چی یادم بره !!
خب ؟؟